Próbowałem już wielu komunikatorów, ale jeden był naprawdę strzałem w dziesiątkę; jest nim konnekt.

Pierwsze cechy które rzucają się w oczy:

+ Widoczność kto siedzi na ukrytym

+ Możliwość ustawienia przezroczystego okna

+ Możliwość zainstalowania tylko potrzebnych nam opcji, program składa się z pluginów

+ Żadnych reklam

- Zdarza się, że przy starcie komunikator zatnie się na oknie powitalnym, aby po jakimś czasie wyświetlić komunikat “ikona w trayu nie mogła zostać utworzona” potem wszystko działa normalnie

- Nie działa zawijanie wierszy, pomimo, że jest w opcjach

- Only for windows

Komunikator najlepiej z tąd: klik dla pewności, że pobierzemy najnowszą wersję. Do wyboru mamy “pełną”, lub “mini” paczkę. Pełna jest dobra dla tych co lubią się bawić wieloma drobiazgami w programie, ja preferuję mniejszą paczkę, aby później dociągnąć tylko potrzebne pluginy z sieci. Szanuję Was więc nie będę pisał jak się instaluje programy microsoftu. Po instalacji program poprosi o wasz poziom doświadczenia xD, najlepiej od razu brać “pro”, mimo wielu funkcji ciężko się tam zgubić. Jeśli zdecydowaliście się na mini i korzystacie z protokołu gadu gadu to wystarczy jeszcze tylko dociągnąć pare najpotrzebniejszych pluginów. Wchodzimy w ustawienia -> aktualizacje -> przejżyj aktualizacje. We wtyczkach pod “konnekt” zaznaczamy gg,do tego warto zassać emoty w dźwięki. Po instalacji program zapyta które pluginy mają być uruchamiane automatycznie, więc bierzemy wszystko. Później w ustawienia – > gg wpisujemy potrzebne dane, potem w dźwięki wczytujemy któryś z zestawów. W liście kontaktów warto moim zdaniem zaznaczyć “+ zawijanie wierszy” lista wtedy lepiej wygląda, chociaż wcale nie zawija xD mi to generalnie nie przeszkadza, bo jak ktoś pisze poważnie to i tak zobaczymy cały opis, a jeśli to kolejny smutny pSeUdOfIlOzOfIcZnY oPiS (tutaj wyłazi na zewnątrz moja nienawiść do tego kretyńskiego sposobu pisania) koleżanki, który możemy zinterpretować na tysiąc sposobów, to jeśli naprawdę chcecie to czytać to rozciągnijcie okno xD. Na koniec dodam, że dla tych co lubią widzieć kto aktualnie nie chce z nimi rozmawiać pozostaje zassać plugin zniKacz, odpalić i działa. Około 60% skuteczności.

Pozdro Cax75

Kiedyś pobieranie plików z wrzuty było bardzo proste, gdyż polegało jedynie na modyfikacji adresu ręcznie, bądź korzystając z specjalnego skryptu generującego adres. Niestety wrzuta postanowiła jak widać coś na to zaradzić i teraz zamiast pytania czy pobrać plik firefox/opera widzimy inny odtwarzacz z którego też możemy jedynie słuchać muzyki.. Czemu zaznaczyłem firefox/opera? Bo tutaj z pomocą przyjdzie nam Internet Explorer Microsoftu, który i tak nigdy nie pytał czy zapisać plik tylko odpalał windows media playera i w nim był buforowany plik muzyczny. Kiedyś to mi przeszkadzało, ale teraz okazało się bardzo przydatnym gdyż IE zachowuje się nadal tak samo! Potem wystarczy plik zapisać i nadać rozszerzenie. Krok po kroku robimy to tak:

1. Wchodzimy na stronę wrzuty z interesującym nas plikiem i kopiujemy adres
2. Odpalamy internet explorera i wchodzimy na stronę ze skryptem generującym adres np.  http://zrzuta.eu/ wklejamy adres i klikamy na “pobierz”, następnie “kontynuuj” potem klikamy na adres
3. Zaraz potem powinniśmy zobaczyć windows media playera przesłuchajmy całą piosenkę do końca, aby mieć pewność, że cała znajduje się w buforze WMP na naszym komputerze.
4. W WMP wchodzimy do menu plik i wybieramy “zapisz jako”, potem oczywiście zapisujemy w wybranej przez nas lokalizacji.
5. Na koniec musimy nadać plikowi rozszerzenie, jeśli nigdy nie zmieniałeś tej opcji to zapewne masz wyłączone pokazywanie rozszerzeń i musisz ją włączyć. Aby to zrobić otwórz dowolny folder potem w nim “narzędzia” -> “opcje folderów” tam zakładka “widok” i odznacz opcję “ukryj rozszerzenia znanych typów plików”
6. Na koniec musisz zmienić nazwę pliku, a raczej dopisać do niej np. .mp3 jeśli to był plik muzyczny i gotowe

pozdro Cax75

Wirtualne pulpity są znane użytkownikom linuksów od lat. Jest to bardzo użyteczne, gdyż mamy kilka pulpitów i na każdym można robić coś innego. Bez wątpienia wielu użytkowników Windows z westchnieniem patrzyło na compiza, czy też beryla. Przedstawię tutaj program Yodm3D, który choć z pewnością nie tak efektowny jak linuksowy oryginał, ale z pewnością usprawni i urozmaici współżycie z produktem microsoftu.

Ściągamy więc program Yodm3D i wypakowujemy. Następnie wchodzimy do folderu i uruchamiamy yodm3D. Przykładowa podstawowa konfiguracja:

Ustawiamy język na angielski i przechodzimy do zakładki activation key, tam odznaczamy shift i ctrl, zaznaczamy natomiast alt. Do tego warto zaznaczyć opcję “start with windows, co doda nam program do autostartu. Dobry efekt daje moim zdaniem spowolnienie obracania i oddalania; możemy zmniejszyć prędkość tych czynności na zakładce zoom suwakami Rotation speed i zoom speed. Folder po konfiguracji warto ukryć. Klikamy więc na niego prawym przyciskiem->właściwości i nadajemy atrybut ukryty.

Teraz możemy się pobawić: wciskamy lewy alt i strzałkę w lewo, lub prawo co przełączy nas na sąsiedni z czterech pulpitów. Możemy także za pomocą strzałek w górę/w dół oddalić, przybliżyć kostkę.

Pozdro Cax75

Poziom >>> Średni

No więc zaczynamy. Musimy najpierw wyedytować plik sysoc.inf, aby go uruchomić: start->uruchom i wpisujemy: c:\windows\inf\sysoc.inf Za ukrycie programu w deinstalatorze składników systemu windows odpowiada parametr “hide” odnajdujemy więc linijkę:

msmsgs=msgrocm.dll,OcEntry,msmsgs.inf,hide,7

i usuwamy z niej ten parametr. Powinna wyglądać teraz w ten sposób:

msmsgs=msgrocm.dll,OcEntry,msmsgs.inf,,7

Zapisujemy plik i przechodzimy do: start->panel sterowania->dodaj lub usuń programy->dodaj/usuń składniki systemu windows

Zobaczymy tutaj, że oprócz opcji usunięcia samego skrótu messengera, możemy także usunąć cały program. Odznaczamy więc pozycje ” Windows Messenger” i klikamy na dalej.

I w ten oto sposób możemy się pozbyć dla większości niepotrzebnego komunikatora z systemu.

Poziom >>> Średni

Każdy użytkownik linuksa powinien znać przynajmniej podstawy konsoli linuksa, tak użytkownik mandrivy też . Konsola linuksowa różni się tym od ikspekowego wiersza poleceń, że daje nam ogromne możliwości. Możemy się poruszać po systemie, administrować nim, ogólnie używać. Podczas gdy windows jest ściśle związany z interfejsem graficznym, linuksa możemy używać nawet go nie instalując , co jest bardzo przydatne np. w przypadku stawiania serwera, raz, że możemy go postawić na bardzo starym sprzęcie, nie marnując mocno ograniczonych zasobów na “okienka”, dwa linux bez grafiki jest bezpeczniejszy.

cal No więc zaczynamy, wpiszmy w konsoli cal i wciskamy enter. I co widzim> Kalendarzyk aktualnego miesiąca . A teraz wpiszmy np. cal 2994, zobaczymy kalendarz na ten właśnie rok. Możemy także określić miesiąc jaki chcemy wyświetlić np. cal 11 2010. Oczywiście wszystko działa śpiewająco.

date Tym poleceniem sprawdzimy datę i godzinę

Uruchamianie programów z pod konsoli. W terminalu możemy normalnie uruchamiać programy. Linux rozróżnia małe i duże litery, więc przyjęto, że nazwy programów wpisujemy małymi literami. Wpiszmy np. w konsoli kppp. O ile program jest zainstalowany w systemie, uruchomi się wyrzucając szereg komunikatów, co jest przydatne np. gdy mamy problem z jakimś programem. Dzięki komunikatom można wywnioskować przyczynę problemów. Zauważmy, że programy uruchomione pod konsolą są od niej zależne i zamknięcie konsoli powoduje zamknięcie programu. Ponadto konsola zamiera, nie można w niej nic dalej wpisywać. Aby program był samodzielny, wpisujemy po jego nazwie & np. kppp &.

Poruszanie się po systemie plików. Pierwszym poleceniem jakie warto poznać jest pwd, które pokazuje nam gdzie się aktualnie znajdujemy. Następnym jest ls, które pokazuje nam zawartość katalogu w którym się znajdujemy. Kolejnym jest cd, które służy do zmiany katalogu np. cd ../ – przechodzimy do katalogu nadrzędnego. cp /media/sda1 – przechodzimy do katalogu sda1 znajdującego się w media.

Kopiowanie np. cp /dane/haslo.txt /media/sda1/o.txt – kopiuje plik haslo.txt z katalogu dane, do pliku o.txt (nadajemy nazwę kopii) w katalogu /media/sda1.

Tworzenie folderów odbywa się za pomocą polecenia mkdir nazwa_folderu.

Usuwanie plików np. rm dane.doc usuwa plik dane.

Gwiazdka umownie w oprogramowaniu oznacza wszystko. Jej przykładowym zastosowaniem jest rm *.jpg – system usunie nam wszystkie pliki z rozszerzeniem jpg. Innym przykładem może być np. cp * dane/ – to polecenie skopiuje nam wszystkie pliki i katalogi z aktualnego katalogu do katalogu “dane”. Jak widać wszystko w powłoce jest logicznie przemyślane.

Mam nadzieje, że art się komuś przyda. Pozdro

Poziom >>> Początkujący

Ostatnia wizyta mojego małego brata ciotecznego, była dla mnie natchnieniem do napisania tego artykułu. Dlaczego? Bo biedny chłopak nie ma internetu u siebie w domu, sporo w nim przesiadywał u nas, a gdy potem moja matka przyszła do komputera i kliknęła w googlowe okienko wpisywania, wyskoczyła jej lista wpisywanych tam wcześniej słów… Jak nietrudno się domyślić kur**, dziw**, du**, piz** i tak dalej i tak dalej xD. Jak się o tym dowiedziałem, to aż mi się szkoda chłopa zrobiło, no cóż; kompletnie zielony w tych sprawach, tzn. komputerowych xD. Więc postanowiłem napisać prosty artykuł dla ludzi nieobeznanych w sprawach zachowania prywatności lokalnej przeglądanego internetu.

Jakie więc ślady zostawiamy po sobie lokalnie?

Historia – Tutaj odnotowywane są wszystkie strony na jakie tylko wchodziliśmy. Można je bez problemu przejrzeć.

Autouzupełnianie – Zapamiętuje wpisywane ciągi znaków w formularzach.

Cookies – czyli ciasteczka, małe porcje danych pozostawiane na naszej maszynie, mogące być odczytane przez serwer. Jednym z ich zastosowań jest automatyczne logowanie, przykładowo raz się zalogowaliśmy na jakimś forum, zaznaczyliśmy opcję “zapamiętaj mnie”, to serwer dał nam cookie, po którego odczytaniu automatycznie nas loguje.

Historia pobieranych plików – przeglądarka zapamiętuje jakie pliki pobieraliśmy

Cache – pamięć podręczna to element przeglądarki zapisujący pliki stron internetowych, w celu przyspieszenia ponownego ładowania strony.

Zapamiętane hasła – hasła zapamiętane przez przeglądarkę, można je później zobaczyć.

Sesje uwierzytelnione – nic innego jak sesje w których zostaliśmy uwierzytelnieni

Najprawdopodobniej, dla większości przeciętnych użytkowników pierwszą rzeczą którą zobaczą będzie historia i autouzupełnianie. Reszta, dla bardziej zaawansowanych . Jeśli masz coś do ukrycia, albo nie chcesz sprawiać satysfakcji teściowej, że jest hakerem i wie na jakie strony wchodziłeś, a możliwym jest, że ktoś będzie korzystał z tego samego konta użytkownika co Ty, to lepiej wyczyść te dane. Na przykład firefoksie (mam nadzieję, że nikt tu z explorera nie korzysta xD) wystarczy kliknąć w narzędzia->wyczyść prywatne dane, mamy tam wygodne okienko, w którym możemy wybrać, co chcemy usunąć.

W operze i explorerze, nie ma takiego “scentralizowanego miejsca” do usuwania prywatnych danych. Jednakże przeglądarki są na tyle intuicyjne, że skacząc po zakładkach wszystko się znajdzie . Przedstawię tutaj program, który wyczyści prywatne dane z trzech wyżej wspomnianych przeglądarek i w dodatku da nam bardzo pożyteczną opcję: pozwoli zachować nam wybrane cookies, żeby po ich czyszczeniu zostały tylko te pożądane i żebyśmy nie musieli się logować ponownie na stronach internetowych których cookies nas uwierzytelniają.

No więc pobieramy program ccleaner np. stąd: klik. Zaznaczamy dale które chcemy usunąć, następnie “analizuj” i “uruchom cleaner”.

W ten sposób możemy wyczyścić naraz wiele prywatnych danych naraz i to nie tylko z przeglądarek . Poniżej przedstawię przydatne przy czyszczeniu opcje.

Jak już wspomniałem, mamy możliwość wybrania cookies, których nie chcemy usuwać. Wybieramy opcje->cookies, tutaj możemy wybrać cookies do zachowania.

Jak wiadomo “dane usunięte, wcale nie są usunięte” xD to znaczy, że jak teściowa jest zaawansowanym hakerem, to z pomocą zaawansowanych narzędzi może odzyskać te dane. Aby niemożliwym było odzyskanie “usuniętych” danych, należy je nadpisać. Nasz ccleaner daje nam taką możliwość: opcje->ustawienia i po krzyku

Poziom >>> Początkujący

W związku z ostatnimi wydarzeniami z moim ukochanym kubuntu zwracam się do wszystkich z apelem: jeżeli coś kombinujecie ze sterownikami grafiki w linuksie, a jak i nie to nie zaszkodzi : zróbcie sobie kopię pliku konfiguracyjnego xorg.conf. Dzięki tej kopii szybko będzie można przywrócić działającą konfiguracje xorga, gdy wystąpi jakiś problem.

Jak to zrobić? Nic prostszego: przechodzimy do katalogu /etc/X11/ i kopiujemy plik xorg.conf np. do katalogu naszego podstawowego katalogu domowego. Już widzę jak wszyscy po przeczytaniu tego artykułu otwierają xorg.conf i wpisują tam wszystkie wulgarne wyrazy jakie tylko znają xD

Jak już nieszczęśliwym trafem xorg nie będzie chciał wstawać, musimy uruchomić system w trybie tekstowym np. w ubuntu recovery mode. Gdy już widzimi starego dobrego bash’a wpisujemy po kolei komendy:

cd ../

cp /home/twój_login/xorg.conf /etc/X11/xorg.conf

halt

I po krzyku . Może ta wskazówka się komuś przyda

Zdecydowałem się dziś na założenie bloga i myślę sobie, że wypadało by od czegoś zacząć, a więc: Mój nick internetowy to Cax75 Interesuję się osami microsoftu i linuksami. Uczę się programowania w javie (J2SE i J2ME). Do tego oprogramowanie, bezpieczeństwo i sieć. To by było na tyle z moich zainteresowań . Informacji na takie tematy możecie się więc tutaj spodziewać . Postaram się pisać zarówno o zaawansowanych kwestiach z dziedziny informatyki, jak i prostych “luźnych” po prostu dla każdego. Komentarze są bardzo mile widziane; proszę tylko nie zostawiać komentarzy w stylu “fajny blog, zapraszam na mój o tokio hotel www.marysia-tokio-hotel.. xD”. Mam nadzieję, że znajdziecie tu dla siebie coś interesującego i zajżycie tu jeszcze

Pozdrawiam Cax75